1
آدﻣـﺎ ﻫـﺠﻮم آوردن ﺑﺮﮔﻬﺎي ﺳﺒﺰﺗﻮ ﺑﺮدن
ﺗﻮي ﭘﺎﻳﻴﺰ و زﻣﺴﺘﻮن ﺳﺎﻗﻪﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﭙﺮدن
ﺳﻨـﮕﻴـﻨﻴﺖ رو ﺳـﻴﻨﻪي ﻣﻦ ﺳـﺎﻳﻪات ﻫﻢ ﻧﺼـﻴﺐ ﻣﺮدم
ﻣـﻴـﻮهﻫـﺎﺗـﻢ آﺧـﺮ ﺳـﺮ ﻛﻪ ﻣﻴﺸﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺮ ﺧُﻢ
ﻧﻪ دﻳﮕﻪ ﭘـﺎ ﻣﻴـﺸﻢ اﻳﻦ ﺑﺎر ﺧﺎﻟﻲ از ﻫﺮ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ
ﻣﻴﺮم اون ﺑـﺎﻻﻫﺎ "ﻣﻐﺮور" ﺗﺎ ﺑﺸﻴﻨﻢ ﺟﺎي ﺧﻮرﺷﻴﺪ
ﺗـﻦ ﺑـﻪ ﺳـﺎﻳـﻪﻫـﺎ ﻧﻤﻴﺪم ﺑﺴﻪ ﻫﺮ ﭼﻲ ﺳﺨﺘﻲ دﻳﺪم
اﻧﻘﺪر زﺟﺮ ﻛﺸﻴﺪم ﺗﺎ ﺑﻪ آرزوم رﺳﻴﺪم
🅽🅸🅼🅰