1
"Чи айёме? Намедонӣ, ки бо кӣ по куҷо монӣ,
Намедонӣ киро бовар кунӣ в-аз кӣ ҷудо монӣ.
Чи давроне? Ғами худро, ғами ин халқу Меҳанро,
Бигӯйӣ – дар бало печӣ, нагӯйӣ – дар бало монӣ!
Қадам бебоктар чун мениҳӣ, роҳи туро банданд,
Бибуррандат чу хар гӯшу дум аз галла қафо монӣ.
Худо гӯйӣ – забонатро кашанд аз ҳалқи ту дар дам,
Ба санги таъна кӯбандат в-агар дур аз Худо монӣ.
Ба дунё дил ниҳӣ – дунёпарастонат набигзоранд,
Ба уқбо дил диҳӣ – дар моҷарои ин саро монӣ.
Нагӯйӣ ҳам бадат гӯянду гӯйӣ ҳам бадат хонанд,
Намедонӣ – чаро байни ду дунё рӯсиё монӣ.
Дар ин дуроҳаи бӯронӣ зери сақфи гардунҳо,
Намедонӣ – чаро ронӣ? Намедонӣ – чаро монӣ?
Миёни чор дарё тахтабандат кардаву гӯянд:
Мабодо ин... мабодо он... мабодо... то куҷо монӣ?"
Исфандиёри НАЗАР