مطرود آگاه

‌ با خنده گفت هنوزم مثل قبل فکر میکنی ؟ با کاتولیک ها چطوری ؟ گفتم : کاتولیک ها مرا عصبانی میکنند . چون مردم بی احساسی هستند . خندید و پرسید : پروتستان ها چی ؟ گفتم : آنها با ور رفتن به وجدانشان ، آدم را نا خوش میکنند ... در حالیکه هنوز میخدید گفت : خدانشناسان چه ؟ گفتم : آنها آدم را به دهن دره می اندازند و چون همیشه فقط از خدا حرف میزنند." هاینریش بل از کتاب "عقاید یک دلقک"

گیسو مفشان، توبه ی ما را مشکن چون توبه ی عاشقان به مویی بند است

هر چقدر که یک بیماری خطرناک‌تر و شایع‌تر باشد شناخت و مقابله با آن ضروری‌تر است. اما بیشعوری مهلک‌ترین عارضه‌ی کل تاریخ بشریت است که تاکنون راهکاری علمی برای مقابله با آن ارايه نشده است. بیشوری حماقت نیست و بیشتر بی‌شعورها نه تنها احمق نیستند که نسبت به مردم عادی از هوش و استعداد بالاتری برخوردارند. خودخواهی وقاحت و تعرض آگاهانه به حقوق دیگران که بُن‌مایه‌های بی‌شعوری هستند بیشتر از سوی کسانی ا ...

. نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم؟ که به روی دوست ماند که برافکند نقابی سعدی

سوال واقعی این نیست که آیا زندگی بعد مرگ وجود دارد سوال واقعی این است که آیا قبل از مرگ زندگی کرده ای...؟ اشو

در حسرتِ زندگیِ دیگران بودن برای این است که از بیرون که نگاه می‌کنی، زندگیِ دیگران یک کل است که وحدت دارد اما زندگیِ خودمان، که از درون نگاهش می‌کنیم، همه‌اش تکه‌تکه و پاره‌پاره به نظر می‌آید و ما هنوز هم در پیِ سرابِ وحدت می‌دویم ... 📕 کتاب: یادداشت ها ✍🏻 اثر: آلبر کامو

جانم فدای زلف تو آن دم که پرسمت کاين چيست، موی بافته؟ گویی که دام توست... اميرخسرو دهلوی

موهایم را بباف مثل عشقی که در تار و پود جانم بافته ای... سوده رحمانی

تو به تحریکِ فلک، فتنه‌یِ دورانِ منی! من به تصدیقِ نظر، محوِ تماشایِ توام... فروغی بسطامی

از کسانی که همه چیز را محاسبه می کنند بترس و هرگز قلبت را در اختیار آنها نگذار آنها حساب عشقی که نثار تو می کنند را نیز دارند و روزی آن را با تو تسویه می کنند.... آنا گاوالدا

تو مَبین که خاکم از خستگی و شکستگی ها تو بِخواه تا بسویت ز هوا سبک تر آیم ... حسین منزوی

من؛ من با صدای نفس کشیدنت هم عاشقی می کنم حتی اگر آرام و بی صدا خودم را بگذارم در دست‌هات و بروم حتی وقتی از کنارت رد شوم برای پرت نشدن حواست بوی تنت را پُک بزنم نه! تو را با هیچ چیز عوض نمی‌کنم حتی با زندگی عباس معروفی

آدم که دلش بگیرد، دردش را به کدام پنجره بگوید که دهانش پیش هر غریبه‌ای باز نشود...؟ لیلا کردبچه

دوستت دارم و چقدر توضیح دادن حرف‌های ساده سخت است

دنیا دارد از شعرهای عاشقانه تهی می شود... و مردم نمی دانند چگونه می شود بی هیچ واژه ای کسی را که این همه دور است، این همه دوست داشت.؟! لیلا کردبچه

تا آینه رفتم که بگیرم خبر از تو دیدم که در آن آینه هم جز تو کسی نیست... هوشنگ ابتهاج

یک حدیث دیگری دارد خدا با بوسه ات لا لبی الا لبت، لا بوس الا بوسه ات

گناهم چیست جز عشق تو روی از من چه میپوشی؟ زبانم را نمی فهمی نگاهم را نمی بینی ز اشکم بی خبر ماندی و آهم را نمی بینی سخن ها خفته در چشمم نگاهم صد زبان دارد سیه چشما! مگر طرز نگاهم را نمی بینی سیه مژگان من! موی سپیدم را نگاهی کن سپید اندام من! روز سیاهم را نمی بینی پریشانم ! دل حسرت نصیبم را نمی جویی پشیمانم ! نگاه عذر خواهم را نمی بینی گناهم چیست جز عشق تو روی از من چه میپوشی؟ مگر ای ماه! چ ...

دوستت دارم اما نمى‌توانى مرا در بند کنى همچنان‌که آبشار نتوانست همچنان‌که دریاچه و ابر نتوانستند و بند آب نتوانست پس‏ مرا دوست بدار آنچنان که هستم و در به بند کشیدن روح و نگاه من مکوش‏! مرا بپذیر آنچنان که هستم.  غادة السمان

یقین دارم کسی ظرف دعا را جابه جا کرده "تو" را من آرزو کردم، کسی دیگر "تو" را دارد! علی صفری

وقتی کلمات ناتوانند بگذار تو را با سکوت بگویم... نزار قبانی

زیباترین حرفت را بگو شکنجه‌ی پنهانِ سکوتت را آشکاره کن و هراس مدار از آن که بگویند ترانه‌یی بیهوده می‌خوانید؛ چرا که ترانه‌ی ما ترانه‌ی بیهودگی نیست چرا که عشق حرفی بیهوده نیست. حتا بگذار آفتاب نیز بر نیاید به خاطرِ فردای ما اگر بر ماش منتی ست؛ چرا که عشق خود فرداست خود همیشه است. احمد شاملو

تا‌ وزیر پرورش آموزگاری دید گفت حالتان خوب است و انگاری غمی در کار نیست؟ گفت آقای وزیر از حال فرهنگی نپرس چون‌که حال تابلوی ما حاجت اظهار نیست گفت حرفی ، شِکوه‌ای ، چیزی اگر داری بگو گفت بسیار است امّا جرأت اقرار نیست گفت شب ها از غم مردم نمی‌خوابیم ما گفت جز آقا پُلیسه شب کسی بیدار نیست گفتم اوضاع حقوقت در چه حدی هست؟ گفت؛ صفرهای فیش من مانند تو بسیار نیست گفت دولت گفته که پایین کشیده نِرخ ...

بس که خوردم غم تو روزه ی من باطل شد نرخ کفاره ی این خوردن عمدی چند است؟

روزه دارم من و افطارم ازآن لعل لبست آری افطار رطب در رمضان مستحب است

بارها افطار خود را قبل موعد خورده ام بسکه از زیبایی ات الله اکبر گفته اند

ماه من طایفه ی روزه بگیران چه کنند شب عیدی که تو پنهان شده باشی جایی

زان می عشق کزو پخته شود هر خامی گر چه ماه رمضان است، بیاور جامی

روزه ی هجر تو از پای بیانداخت مرا کی شود با رطب وصل تو افطار کنم

من فکر می‌کنم هرگز نبوده قلب من این‌گونه گرم و سرخ احساس می‌کنم در بدترین دقایق این شام مرگزای چندین‌هزار چشمه خورشید در دلم می جوشد از یقین احساس می‌کنم در هر کنار و گوشۀ این شوره‌زار یأس چندین‌هزار جنگل شاداب، ناگهان می‌روید از زمین... احمد شاملو .

گاهی دوستت دارم و گاهی دوست ترت می دارم.. میانگین را که در نظر بگیری دیوانه ات هستم

چشم‌هایم را می‌بندم و از یک تا هزار می‌شمارم امّآ چیزی عوض نمی‌شود؛ نه سرزمینم، نه کلماتم حالا تو هی بنشین و سوزن‌دوزی کن روی این پرده‌ها برای خانه‌ای که نداریم دلتنگی کن، بهانه بگیر برای کسی‌که نمی‌دانی کیست... به‌هم نگاه می‌کنیم بی‌آنکه حرفی بزنیم به خواب می‌رویم بی‌آنکه یکدیگر را بوسیده باشیم جواد گنجعلی

مرا جوری در آغوش بگیر که انگار فردا میمیرم! و فردا چطور ؟! جوری در آغوشم بگیر که انگار از مرگ بازگشته‌ام! نزار قبانی

تلخ منم... همچون چای سرد که ساعات طولانی نگاهش کرده باشی و ننوشیده باشی تلخ منم! چای یخ که هیچ کس ندارد هوسش را... سیدعلی صالحی

فروردین دارد تمام می شود ، اولین باران بهار را که نبوده ای ... خودت را به اولین شکوفه‌ی اردیبهشت برسان ... می دانی که ؛ اردیبهشت بی تو بهشت نمی‌شود

جهنم یعنی؛ وابستگی به قضاوت دیگران، افراد بسیار زیادی در جهان هستند که در جهنم به سر می برند زیرا سخت وابسته به داوری دیگرانند. ژان پل سارتر

داستان کوتاه :حیات سیاسی یوسف رستم نویسنده: احسان عبدی پور اجرا: احسان عبدی گور

ارغوان این چه رازیست که هر بار بهار با عزای دل ما می‌آید؟ که زمین هر سال، از خون پرستوها رنگین است وین چنین بر جگر سوختگان داغ بر داغ می‌افزاید؟ ارغوان، پنجه خونین زمین دامن صبح بگیر وز سواران خرامنده خورشید بپرس کی بر این دره غم می‌گذرند؟

دلم يك داستان عاشقانه از جنس تو مى خواهد كه هر چه بخوانمش تمام نشود.

با خودمان می‌گوییم عادت می‌کنیم و با صراحت زیادی این جمله را تکرار می‌کنیم آن چیزی که هیچ‌کس نمی‌پرسد این است که به چه قیمتی عادت میکنیم؟! ژوزه ساراماگو

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن ، در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است .

* از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم گویم نچنانم که دگربار بسوزم بیم است که از آه دل سوخته هر شب نه پردهٔ افلاک به یکبار بسوزم زان با من دلسوخته اندک به نسازی تا من ز غم عشق تو بسیار بسوزم دانی که ز تر دامنی و خامی خود من چندان که بسوزم نه به هنجار بسوزم ترسم که اگر سوخته خواهند من خام در آتش عشق افتم و دشوار بسوزم تا چند تنم پردهٔ پندار به خود بر وقت است که این پردهٔ پندار بسوزم ای ساقی جان جام م ...

گفتی که دیر و زود به‌حالت نظر کنم آری کنی چو بر سر خاکم گذر کنی سعدی