جانم

آدم ها خسته که شدند؛ بی صدا تر از همیشه می‌روند! احساسشان را بر می‌دارند و پاورچین پاورچین، دور می‌شوند... بی تفاوت می‌شوند، و جوری می‌روند؛ که هیچ پلی برای بازگشتشان، نمانده باشد... آدم ها به مرز هشدار که رسیدند؛ آدم دیگری می‌شوند...،