جانم

مناجات سحر بنام تو ای پروردگاری که اول و آخر هر چیز تو هستی، تنها تو هستی و یگانه هستْ تو هستی، مابقی همه بهانۀ حضور توست. بارالهی، ای خداوندی که رحمتت بیکران و نعمتت بی منت است، دستم را بگیر و از سقوط در درۀ غفلت رهایی ام ده. ای پروردگاری که حکمتت در دایرۀ عقل زمینی من نگنجد، بصیرتی از جنس خودت بر من ببار تا دریابم این بازی لی لا را در نمایشنامۀ زندگی و از این همه پراکندگی و پراکنده گویی سر به دامان وحدتِ وجودِ هستی بخشت تسلیم کنم. تسلیم کنم خود را به وسعت بیکرانی که جز تو را نبینم و جز تو را نخوانم. ای حیِ پر صلابت، به دل پر از اشتیاقم بنگر، نه به کارنامه ای که از نادانی و ناتوانی ام سیاه و پر خط کرده ام و چشمانم که جز اشکی از ندامت به درگاهت پیشکشی ندارند را بر روی خویشتن حقیقی ام باز کن تا از خود به تو سفر کنم که این هم سفری از خود تا به خود است... ای پناهگاه بی پناهان پناهم ده، پناهم ده، پناهم ده؛ پناهم ده که جز تو پناهگاه امنی ندارم. آمین یا نور النور النور 🙏 Yaz