إشــــــــــڪﮫإﮰ بــــــــــﮰ تــــــــــۅ

. ڪوچ تا چند؟! مڪَر می‌شود از خویش ڪَریخت...؟ بال تنها غم غـربت بہ پرستوها داد اینڪہ مردم نشناسند تـو را غربت نیسٺ... غربت آن است ڪہ یاران ببرندت از یاد ...!!