بچه که بودم میخواستم زودتر بزرگ بشم
تا صبحونههای زورکی مادرم رو نخورم .
حالا بزرگ شدم ولی وقتی میبینم یکی برام صبحونه آماده کرده
دلم گرم میشه .
دلم گرم میشه ، چون توی سالهایی که
دیگه مسئولیت همه چیز به عهدهی خودته
بد نیست ببینی یه روزایی یکی حواسش بهت هست ، و دوستت داره .
گاهی هممون به صبحونههایی نیاز داریم
که یادمون بندازه ، ما تنها نیستیم !!