إشــــــــــڪﮫإﮰ بــــــــــﮰ تــــــــــۅ

. تا ڪی بترسم از رفتنت؟ تا ڪی بترسم از روزهای نداشتنت؟ و هر شب ڪابوس از دست دادنت را ببینم! تا ڪی خودم را ڪَول بزنم که تو هم عاشقی ؟ می دانی … آدم از یڪ جایی به بعد می ایستد و به تمام ترس هایش "نه " می ڪَوید و دیگر هیچ نبودنی نگرانش نمی کند قلبش از احساس خالی می شود و با منطق به دنیا نڪَاه می ڪند عاقل میشود، و عشقش را ارزان به کسی نمی دهد… از یک جایی به بعد … نمیدانم ڪجاست! اما فکر نڪن تا ابد همینطور دوست داشتنی می مانی… من اڪَر جای تو باشم تا دیر نشده قدر دلی که برایم می‌تپد را می‌دانم…!!