إشــــــــــڪﮫإﮰ بــــــــــﮰ تــــــــــۅ

دلخور میشویم و حتے یڪبار به زبان نمے آوریم. تغییر میڪنیم، کم میخندیم، ڪوتاه حرف میزنیم، بـے توجهے میڪنیم. نمیدانند این ڪوتاه گفتن ها و اخم ڪردن ها نتیجه ی همان نگفتن هاست. درنتیجه: سرد میشوند، ترڪمان میڪنند، فڪر میڪنند دوستشان نداریم... ما میمانیم و یک عالمه دلخورے و غم، ما میمانیم و دنیایـے از سوال و تعجب، ما میمانیم و احساساتے ڪه به مرز دیوانگے رسیده... @li