إشــــــــــڪﮫإﮰ بــــــــــﮰ تــــــــــۅ

ای صبا با توچه گفتند که خاموش شدی 🌺🌺🌺 چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی 🌸🌸🌸 تو که آتشکده عشق و محبت بودی 🌺🌺🌺 چه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی 🌸🌸🌸 به چه دستی زدی آن ساز شبانگاهی را 🌺🌺🌺 که خود از رقت آن بیخود و بی هوش شدی 🌸🌸🌸 تو به صد نغمه زبان بودی و دلها همه گوش 🌺🌺🌺 چه شنفتی که زبان بستی و خود گوش شدی 🌸🌸🌸 خلق را گر چه وفا نیست و لیکن گل من 🌺🌺🌺 نه گمان دار که رفتی و فراموش شدی 🌸🌸🌸 شمع شبهای سیه بودی و لبخند زنان 🌺🌺🌺 با نسیم دم اسحار هم آغوش شدی 🌸🌸🌸 باز در خواب شب دوش ترا می دیدم 🌺🌺🌺 وای بر من که توام خواب شب دوش شدی 🌸🌸🌸 امیر