بے تو میمیرد دلم ، عشقم ببین حالِ مرا
بے وفا یک شب بیا، جویا شو احوالِ مرا
سالها بے تو گُلم با غصه ها سر مے شود
ڪے شود بـا آمـدن زیبـا ڪنے سـالِ مـرا
عـاشقـانـه، گیسـوانم را ببـافے تا سحر
تا مبـادا سر ڪنم، پنهـان ڪنے شـالِ مـرا
سخت درگیرِ توأم، میبیۍام بے شک اگر
در تـه ِفنـجانِ ِخـود، پیـدا ڪنے فالِ مرا
بے تو در این انزوا آخر شبے دق مے ڪنم
پس بیا روشن ڪن این پستوے اقبالِ مرا