إشــــــــــڪﮫإﮰ بــــــــــﮰ تــــــــــۅ

اي  كه آتش مي زني ! نزديك ِ خاكستر بمان كم  بكن  نامهرباني !  پيش ِ  چشم ِ  تر  بمان كودك ِ احساس ِ  من  خوابست از لب تشنگي تو برايش مادري  كن ، جان ِ من  مادر  بمان هر كه  اعجازي  كند ؛  گويند او پيغمبر است گوشه ی ِ  چشمي  نظر  بنداز  ؛  پيغمبر بمان ! بهتر از تو رنگ و بويي نيست  در باغ ِ گلي بي  رُژ ِ  گونه ؛  رقيب ِ  لاله ی ِ  احمر بمان ! چشم و ابرويي بيا؛ شوري به پا كن در سرم ناز كن  تا  مي تواني ناز ؛  تاج ِ  سر بمان ! ناگوار  و اوج ِ  دلتنگيست  عصر ِ  جمعه ها عصرهاي  جمعه را  با  روي  خندان تر  بمان شاعران  اين روزها  هي صحبت از بانو كنند تو برايم  دلبري  كن  ؛  همچنان  دلبر بمان !  @