إشــــــــــڪﮫإﮰ بــــــــــﮰ تــــــــــۅ

گفتم: میدونی؟ کاش زندگی عین یه نوار کاست بود... گفت: نوار کاست؟ چطور مگه؟ گفتم: چون اگه هر جاشو دوس داشتی، میشد با یه خودکار برش گردونی عقب... گفت: آخه مشکل اون‌جاست اگه این کاستو برگردونیش عقب، فقط قسمتای قشنگش نمیاد که... همه چیش برمیگرده عقب. دوباره باید بشینی ببینی برای لبخندی که الان میزنی، قبلش چقد گریه کردی...