مٌـشِاެْععر،. 🕷

من ڪثر خوفي عليڪ ردت اضمڪ بين اديه و ردت اخلي الناس ڪلها تدري انتَاليه ردت اضم بعيوني طيفڪ خاف افز من نومي ناسي انتَيا اول مكاتيب العشڪ ايا بعدي وبعد ناسي 🕷.،