از این زندگی خالی منو ببر به اون سالی که
تو اسممو پرسیدی به روزی که منو دیدی
به پله های خاموشی که با من روبرو میشی
یه جور زل بزن انگاری نمیشه، نمیشه چشم برداری
منو ببر به دنیامو به اون دستا که میخوامو
به اون شبا که خندونم که تقدیرو نمیدونم
به اون شبا که خندونم که تقدیرو نمیدونم