🤎🦋 𓆩دل خرابا𓆪🦋🤎

وقتى تُ را از من جدا میکرد ، تقدیرم گفتم که بعد از رفتنِ تُ ، زود میمیرم گفتم : نرو ، دنیا پس از تُ شکلِ "تنهاییست" گفتى که "تنهایىِ ما" تن پوشِ زیباییست گفتم کمى با دوستانت باش ، شب برگرد گفتى رفیقى نیست در همراهىِ این درد گفتم نمیفهمم چرا اینگونه‌اى با من گفتى : نمى‌دانم تو نشنیدى مرا ، یا من گفتم برو تا بغض را در سینه نشکستم گفتى که با یادِ تو شبها ، بى گمان مستم گفتم : نگو "مستى ست تنها راه درمانم" گفتى : گمان کردى که اینها را نمیدانم ؟ گفتم تُ تنها نیستى وقتى خدا با ماست گفتى : خدا غمگین‌ترین تصویرِ یک "تنهاست" گفتم که بعد از رفتنت ، "اندوه" میخوانم معناى شعر "ساربان" را خوب میدانم گفتى ولى من در غیابت شعر میگویم لبخند ، را در "خاطراتِ با تُ" میجویم گفتم پس از تُ تا سحر ، صد بار بیدارم گفتى تو "بیخوابى" ولى من بى تو "بیمارم" گفتم که تنها میشوم بعد از تُ بیش از حد گفتى : عزیزم این زمین گرد است ، میچرخد گفتم خداحافظ ، ولى یادِ تُ چون "داغیست"...!! گفتى خداحافظ ، پس از من هم جهان باقیست فقط‌همین! . . .